Pepernoten op de trap

Nog een paar nachtjes slapen. Twee nachtjes nog maar. Dan is Sinterklaas jarig. Lotte vind het steeds spannender worden. Want als Sinterklaas jarig is, krijgen alle lieve kinderen cadeautjes. En Lotte heeft al heel lang echt haar best gedaan. Gisteren heeft ze mama geholpen met de boodschappen opruimen. En ook heeft Lotte al haar speelgoed netjes in de kist gedaan. Want Sinterklaas weet alles. Dus als je niet je best doet dan weet Sinterklaas dat ook. Dat weet Lotte heel zeker. Sinterklaas komt natuurlijk niet bij alle kinderen zelf kijken of ze lief zijn. Dat doen de zwarte Pieten. Echt waar.

Lotte weet ook heel zeker dat er een zwarte Piet in haar huis is. Dat moet wel zo zijn. Want elke morgen als ze wakker wordt, liggen er pepernoten op de trap. Niet in een zakje of zo, maar los. Net of ze zo uit de broekzak van zwarte Piet zijn gevallen. Elke keer raapt Lotte ze netjes op van de trap. Net als nu. Ze heeft er al een heleboel gevonden. Zoveel pepernoten dat ze bijna niet in haar hand passen. "Maaaaaaam, kom eens kijken", roept Lotte vanaf de trap, "Maaaaaam, kom nou". Mama kijkt om de hoek van de deur. "Wat is er Lotte", vraagt ze nieuwsgierig. "Kijk eens wat ik op de trap vind", zegt Lotte trots. Voorzichtig doet ze haar hand open. "Zoooo", zegt mama, "pepernoten; hoe komen die daar nu weer". Mama is helemaal verbaasd. "Het is zwarte Piet", zegt Lotte,"die heeft ze vast uit zijn broekzak laten vallen". Mama knikt.

Lotte loopt trots met haar buit naar beneden. Naar de hal. Want daar heeft ze gisteravond voor het slapen gaan haar schoen gezet. Dat hoort zo. Dan zet je één schoen neer. En daarin doe je een lief briefje voor Sinterklaas. Maar ook een wortel of wat stro voor het paard van Sinterklaas. En dan moet je natuurlijk ook een liedje zingen. Lotte kent ze allemaal. Zie ginds komt de stoomboot en daar wordt aan de deur geklopt en zie de maan schijnt door de bomen en nog veel meer. Gisteravond heeft ze een mooie zelfgemaakte tekening voor Sinterklaas in de schoen gedaan. En voor het paard een wortel en een paar suikerklontjes. En toen heeft ze Sinterklaas kapoentje gezongen. Zo hard als ze maar kon.

Heel nieuwsgierig doet Lotte nu de deur naar de hal open. Haar mond valt open van verbazing. Haar schoen zit helemaal vol met snoepgoed en een cadeautje. Ze rent er op af en maakt het cadeautje open. Ooooh, het is een bellenblaaspistool. Zo eentje wilde ze altijd al. Dat heeft ze zo vaak tegen mama gezegd. Dat moet de zwarte Piet in haar huis gehoord hebben. Die heeft het vast tegen Sinterklaas gezegd. Mama staat al achter Lotte en kijkt glimlachend mee. "Wat word jij weer verwend door Sinterklaas", zegt mama. Lotte is even stil. Dan doet ze al het snoep in haar broekzak. Maar als ze weg wil lopen valt er van alles uit. Mama moet er van lachen. "Je bent net als de zwarte Piet hier in huis". Lotte kijkt naar het snoep dat op de grond is gevallen. Nu moet ze ook hard lachen.

De hele ochtend speelt Lotte met haar nieuwe speelgoedje. Na de lunch mag Lotte buiten spelen. Ze neemt natuurlijk haar bellenblaaspistool mee. Die gaat ze aan haar vriendin May Ling laten zien. Haar vriendin staat haar al op te wachten op de speelweide. "Wat heb jij gekregen?", vraagt May Ling. Heel stoer houd Lotte het bellenblaaspistool in de lucht. "Zooo heeeee", zegt May Ling,"die wil ik ook wel". Dan laat ze aan Lotte zien wat ze zelf heeft gekregen. Een barbiepop met glitterhaar. Die had Lotte ook wel willen hebben. Al gauw spelen ze samen met de beide cadeautjes. Lotte laat de barbiepop over een bankje lopen. En May Ling blaast bellen tegen de glitterharen van de pop. Wat hebben ze samen een lol. De middag gaat heel snel voorbij.

Aan tafel vertelt Lotte aan papa alles wat er gebeurd is. Van de pepernoten op de trap. Het snoep dat uit haar zak viel. En van het bellenblaaspistool natuurlijk. Na het eten moet papa alweer naar boven om nog wat te werken achter de computer. "Zal ik helpen met afruimen, mama?", vraagt Lotte. Mama vind dat wel heel lief. Ze weet zeker dat zwarte Piet dat heus wel gehoord zal hebben. Terwijl mama even later de afwas doet, kijkt Lotte naar een tekenfilmpje. Ze zit midden op de bank. Met haar beentjes opgetrokken en een duim in haar mond. En dan hoort ze rare geluiden. Eerst een paar keer tikkerdetik op de trap. En even later een grote klaboem op de trap. Lotte rent naar de keuken. "Mama, kom gauw, het is zwarte Piet". Mama heeft de geluiden ook gehoord en loopt met Lotte mee naar de gang.

"Het is echt zwarte Piet, ik weet het zeker", zegt Lotte. Halverwege de trap ligt papa. Hij kijkt heel akelig en hij kreunt. "Au, dat heb ik weer", zegt papa. Om hem heen liggen allemaal pepernoten op de trap. "Heb je je pijn gedaan?", vraagt mama bezorgd. "Het gaat wel", zegt papa een beetje zielig," het kwam door die pepernoten". Lotte kijkt de hele tijd boos naar papa. "Jij krijgt vast geen cadeautje van Sinterklaas", zegt Lotte. "En waarom niet?", wil papa weten. "Zwarte Piet is hier in huis", zegt Lotte," en hij heeft vast de pepernoten laten vallen. En die wou jij vast inpikken, stoute papa". Lotte beweegt haar wijsvinger op en neer naar papa. "En toen je de pepernoten van de trap wilde pakken, ben je gevallen. Omdat je niet lief was. Lekker puh."

Natuurlijk kon papa er later ook wel om lachen, maar Lotte meende het echt. Ook grote mensen moeten lief zijn en hun best doen. Anders krijgen ze geen cadeautjes van Sinterklaas.