Ik ben Mirjam Bekman-Geukes, geboren op 20-04-1971. Ik ben werkzaam als kamermeisje in een hotel. Mijn hobbies zijn stijldansen, verzamelen van porceleinen vingerhoedjes en miniatuur parumflesjes. Ik ben een fan van Marco Borsato en van Goede Tijden Slechte Tijden.
Ik ben Willy Bekman, geboren op 23 augustus 1965 in Enschede. Ik ben werkzaam als servicemedewerker bij een benzinestation. Ik zal niet alle hobbies die ik heb hier opnoemen, maar enkele wil ik toch even vermelden. Zoals postzegels verzamelen, verzamelen van bier-artikelen, computeren, en sinds kort ben ik weer bezig met een modelspoorbaan.
Op 4 september 1998 zijn wij getrouwd.
en op 7 maart 2000 is onze zoon Justin geboren.
Ik ben Justin Bekman, geboren op 7 maart 2000 in Enschede. Ik
zit in groep 2a van de Theo Scholteschool in Haaksbergen.
Ik zit bij de Bevergroep van Scouting Haaksbergen.
Op 20 april 1992 zijn wij verloofd en in december 1994 zijn
wij gaan samenwonen, eerst in de bovenwoning waar Willy op dat moment al woonde,
later zijn we verhuisd naar een eensgezinswoning
(zie foto's hieronder).
Dit was onze hond Tasja. Tasja is geboren op 3 januari 1993. Haar vader was een herder en haar moeder een kruising van een herder en een rotweiler. Ze was de kleinste uit een nest van 8 puppies.
Helaas hebben we op 3 april 2000 afscheid moeten nemen van Tasja. Na enkele maanden erg ziek te zijn geweest (een ontstoken alvleesklier), hebben we besloten om haar te laten inslapen. Dit is 's middags om 15.50 uur bij ons thuis gebeurt. Tasja is op 4 april 2000 gecremeerd en haar urn staat bij ons in de achtertuin.
Om toch de leegte een beetje op te vullen, en omdat we haar 'toevallig' tegenkwamen hebben we toch al snel weer een hond genomen. Omdat Justin nu nog zo klein is en Jessie (zo heet onze nieuwe hond) ook nog jong is kunnen ze op deze manier samen opgroeien.
Jessie
Jessie is een Mechelaar afkomstig uit het asiel. Toen we haar in mei 2000 ophaalde was ze ongeveer 1 jaar oud. Zij is heel gehoorzaam en heel lief bij kinderen. Het enigste nadeel dat zij had is dat ze moeilijk alleen kon zijn. De eerste keer dat we haar alleen lieten om eens te kijken wat ze deed, had ze de hele kamer overhoop gehaald. Nu gaat het al heel wat beter. Door te oefenen kan ze nu wel een paar uurtjes alleen zijn, waarbij we dan wel de deur naar de gang openlaten zodat ze bij de voordeur kan liggen, en dat gaat heel goed.
